Do najważniejszych i najbogatszych w przyrodnicze walory elementów rzeźby Karkonoszy należą kotły polodowcowe, będące śladami działalności lodowców z epoki plejstocenu. W Karkonoszach znajduje się sześć takich kotłów: Kocioł Łomniczki, Kocioł Wielkiego Stawu, Kocioł Małego Stawu, Czarny Kocioł, Wielki Śnieżny Kocioł oraz Mały Śnieżny Kocioł. Ich strome, skalne ściany mają wysokość przekraczającą 200 m i są miejscem typowych dla gór wysokich procesów masowych, takich jak obrywy, odpadanie, spływy gruzowe oraz lawiny. W dwóch z tych kotłów znajdują się jeziora polodowcowe – Wielki i Mały Staw (na zdjęciu powyżej), które stanowią jedne z głównych atrakcji turystycznych regionu. Warto również zwrócić uwagę na różnorodność moren zamykających dno kotłów, które świadczą o dawnych zasięgach lodowców karkonoskich (nawet do 3,5 km). Poza Karkonoszami podobnie ukształtowane formy pozostawione przez lokalne lodowce można znaleźć wyłącznie w Tatrach. Z kolei Biały Jar, Kocioł Smogorni, Łabski Kocioł oraz Szrenicki Kocioł to nisze niwalne, w których gromadził się wieczny śnieg i firn, nie tworząc jednak tzw. jęzora lodowcowego. W związku z tym ściany nisz niwalnych są mniej strome, a dno jest węższe i mniej głębokie w porównaniu do kotłów polodowcowych.